Dia Percaya

Ayah kata padanya "ibu akan balik tak lama lagi, cuma Ain tak boleh nakal-nakal. Sebab kalau Ain nakal. Ibu tak akan balik". Ibu pergi jauh sebab ibu ada urusan kerja yang ibu perlu selesaikan, bila kerja ibu dah selesai nanti dia akan balik. Ibu akan belikan Ain hadiah dari tempat ibu buat kerja. Itu Ain tahu, dan Ain beritahu sama pada ayah. Ayah cuma diam, tersenyum dan angguk tanda faham. Kemudian Ain ayah cium dahi Ain.

Ain faham, ayah mesti rindu ibu sama macam Ain rindukan ibu. Cuma ayah tak cakap, tapi kalau tak cakap tak semestinya ayah tak rindu, tak sayang. Malam itu Ain tanya ayah lagi ; "kerja ibu tak habis lagi ke ayah? banyak lagi kerja ibu". Ayah cakap ayah tak tahu, cuma ayah cakap kalau habis nanti mesti ibu balik. Ain cakap pada ayah, Ain nak cakap dengan ibu, tak boleh ke ayah telefon ibu. Dapat cakap kejap pun jadi la. Ain tak nak cakap lama-lama, sebab sebelum ni pun ibu tak suka kalau Ain telefon ibu masa ibu dekat pejabat. Ibu cakap kalau ibu tengah kerja jangan kacau ibu.

Ayah diam. Ayah tak jawab pun Ain suruh ayah telefon ibu. Tapi Ain rindu ibu, Ain nak ibu. Lepas tu Ayah cakap dia dah cuba telefon ibu tapi tak dapat. Ayah cakap ibu tengah sibuk, nanti ayah telefon lagi. Ayah kata lagi hari ni dah malam, takut ibu dah tidur, tak elok ganggu dia. Esok ayah akan telefon ibu dan Ain boleh cakap dengan Ibu.

Ain tak tahu masuk hari ni dah berapa hari, berapa lama ibu pergi. Ain tak tahu, Ain tak tahu kenapa ibu tak balik-balik lagi. Kalau kerja kenapa kerja ibu tak habis-habis lagi. Tak boleh ke ibu balik sekejap jumpa Ain, Ain kan anak ibu. Ibu tak sayang Ain ke? Ain rindu yang peluk ibu, rindu nak cium ibu, rindu nak bau ibu. Ibu ada satu bau yang Ain tak boleh lupa. Ibu bau wangi.

Ayah kalau Ain tanya ibu dah tak nak jawab lagi dah macam dulu-dulu. Ayah diam je, pernah sekali tu Ayah tengking Ain sebab tanya pasal ibu ayah jangan "Jangan tanya ibu-ibu lagi, ayah tak suka". Ayah cakap lagi, kalau Ain nak ibu Ain pergi cari sendiri. Tapi Ain tak tahu Ibu dekat mana? Kalau Ain tahu Ain dah pergi. Dalam almari kat bilik Ayah baju-baju ibu dah tak banyak, ada yang ibu dah bawak sama masa ibu pergi kerja dulu. Lepas tu ada lagi yang ayah dah bungkus-bungkus ayah simpan dalam stor.

Ain tanya kenapa Ayah simpan baju ibu dalam stor, tapi ayah diam je, ayah tak jawab. Ain tak nak tanya lagi, takut nanti ayah marah Ain lagi macam hari tu. Ain takut. Lepas tu lama dah Ain tak tanya Ayah kenapa ibu tak balik lagi sebab ada sekali tu bila Ain tanya lagi. Ayah cakap, kalau pun ibu tak balik, Ain tetap boleh hidup bahagia dengan Ayah. Sebab Ayah hanya ada Ain dan Ain hanya ada ayah.